Πάμε να ανέβουμε λίγο; Πατήστε και ακούστε ΕΔΩ —> http://bit.ly/mantamadiotikos
Ο μανταμαδιώτικος είναι από τους πλέον γνωστούς σκοπούς στη Λέσβο, ιδιαίτερα αγαπητός στο ανατολικό μέρος του νησιού. Οργανικός, χορευτικός σε τετράσημο ρυθμό, αναδεικνύεται ιδιαίτερα όταν στην ορχήστρα υπάρχει και κάποιο φυσερό. Το πρώτο μέρος είναι γνωστό ως «γεραγώτικο» συρτό –η ονομασία αυτή, όπως και το «μανταμαδιώτικο» φανερώνει τη μεγάλη διάδοσή του στον κόλπο της Γέρας, στα νοτιοανατολικά της Λέσβου και στην περιοχή του Μανταμάδου, βορειοανατολικά.
Ο συρτός αρχίζει μαλακά και γλυκά και όταν μπαίνει το βιολί στον μανέ, γυρίζει σε μπάλλο. Οι χορευτές, που έως εκείνη τη στιγμή είναι πιασμένοι με μαντήλια, ακούγοντας τη μουσική να αλλάζει, αφήνουν τα χέρια και χορεύουν ελεύθερα σε ζευγάρια. Ο χορός φορτώνει, εκείνοι μερακλώνουν, δείχνουν την έντασή τους. Στην ηχογράφηση αυτή από το 1988 για τη συλλογή «Λέσβος Αιολίς» σε επιμέλεια του Νίκου Διονυσόπουλου, οι μουσικοί προς το κλείσιμο χρησιμοποιούν και ένα μουσικό μέρος από έναν άλλο σκοπό, γνωστό σε όλη τη Λέσβο ως «Μπουλγούρ», που παλαιότερα ήταν και τραγουδιστός με στίχους τουρκικούς, που χορεύεται εδώ «αμολαρτά».
Παίζουν: Χρήστος Παντελίδης στην κορνέτα, Παύλος Παρτεβιάν στο βιολί, ο Τάκης Τατάς στο τουμπελέκι και ο Στρατής Παρτεβιάν στο ακορντεόν (τον τελευταίο, όσοι έχετε κάνει βόλτα στο δρόμο της παλιάς αγοράς του Μολύβου, ίσως τον έχετε ακούσει να παίζει παλιούς σκοπούς μέσα στο κουρείο του, όταν δεν έχει πελατεία).
Στη φωτογραφία από το 1903, η βρακούσα σπιτονοικοκυρά κερνάει τους γλεντιστάδες και τους μουσικούς (κοντραμπάσο, σαντούρι, κλαρίνο, βιολί και κορνέτα) που έχουν μαζευτεί να γιορτάσουν την Αποκριάς, στην αυλή του Μιλτιάδη Πλάτωνος, στην Αγία Παρασκευή της Λέσβου.
